Kookhope JoyEP. 10

        "เข้าข้างในกันดีกว่านะ" จองกุกจัดการอุ้มคนตัวเล็กเข้าห้องนอน ก่อนจะค่อยๆวางลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือ

        รู้ว่านี่คงเป็นครั้งแรกของโฮซอกจองกุกก็อยากให้อีกคนประทับใจกับประสบการณ์ครั้งแรก เพราะฉะนั้นการทำรักบนเตียงเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าทำบนโซฟาแคบๆนั้นแน่นอน

        จองกุกใช้ร่างหนาคร่อมอีกคนเอาไว้ มองหน้าหวานของคนใต้ร่างที่เอาแต่จ้องเขาตาแป๋วอย่างกลัวๆ เกลี่ยนิ้วใหญ่ปัดแก้มอิ่มเล่นพรางลดสายตาลงมาจ้องปากเล็กสีชมพูระเรื่อน่าจูบ

        "พี่ อื้อ" เมื่อเห็นอีกคนเอาแต่จ้องโฮซอกจึงเปิดปากออกถามแต่ก็โดนคนด้านบนฉวยโอกาสกดหน้าคมเข้าหาก่อน ลิ้นร้อนสากฉกเลื้อยเข้ามาในปากหวาน เกาะเกี่ยวดูดดุนอย่างเอาแต่ใจ

        โฮซอกทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมตามใจ ยอมให้อีกคนกวาดลิ้นต้อนไปทั่วโพรงปาก ถึงจะถดลิ้นหนีก็โดนลิ้นใหญ่ตามมารัดเกี่ยวไม่พ้นอยู่ดี

        "อื้มห์" เสียงครางหวานหลุดออกมาตามอารมณ์โดยไม่รู้ตัว แต่นั้นยิ่งทำให้จองกุกได้ใจปากหนาบดเข้าหาร้อนแรงกว่าเดิม เสียงจูบเฉอะแฉะจนน้ำสีใสไหลลอดออกมาตามมุมปาก

        สองมือเล็กกำเสื้อที่จองกุกใส่อยู่แน่นจนยับยู่ยี่ เริ่มรู้สึกว่ากำลังจะหมดลมหายใจเสียอย่างนั้นเพราะอีกคนจูบเอาๆไม่ยอมผละปากออกเลย

        "ฮึก อื้ออออ" กำปั้นเล็กๆทุบบ่าแกร่งเบาๆเป็นเชิงบอกว่าให้ปล่อยจองกุกถึงยอมผละปากหนาออก

        "แฮ่กๆๆพี่ หนูหายใจไม่ทัน" ทันทีที่ปากเป็นอิสระโฮซอกก็บ่นเสียงเง้างอดออกมา ปากเล็กบวมเจ่อและยังคงเปียกชื่นจากการโดนดูดเลีย

        ไม่รู้ว่าที่โฮซอกพูดนั้นเข้าหูจองกุกบ้างหรือเปล่า เพราะพอผละออกจากปากอิ่มจองกุกก็กดหน้าเข้าหาซอกคอหอมแทน โฮซอกเบี่ยงหน้าเปิดทางให้ตามสัญชาตญาณ ยกลำแขนเรียวโอบกอดบ่ากว้างเอาไว้

        "ทำไมหนูตัวหอมแบบนี้คะหื้ม?"

        "ให้ตายเถอะ พี่อยากจับหนูกลืนกินเข้าไปให้มันรู้แล้วรู้รอดไป"

        "หนูกินไม่ได้นะ"

        "กินได้สิ อร่อยด้วย"

        "อ้ะ! พี่อย่า อ่า อย่ากัด อย่าดูดคอหนูนะ"

        "ทำไม?"

        "พี่จินบอกว่าห้ามให้คอเป็นรอยเด็ดขาด ไม่งั้นพี่จินจะตีหนู"

        "ห้ามแค่คอใช่ไหม"

        "ก็ใช่"

        "หมายความว่านอกจากคอตรงอื่นทำได้ใช่ไหม"

        "อือ ก็คงใช่แหละ อ๊าาา พี่ อื้อ" จองกุกจัดการเลิกปลายเสื้อยืดขึ้นมากองไว้เหนืออกบาง ก่อนจะก้มลงตวัดลิ้นเลียยอดอกเล็กสลับขบกัดหยอกเย้าไปทั่วบริเวณจนคนตัวเล็กมีแต่รอยดูดช้ำเป็นจ้ำๆ ตอนนี้อาจจะเป็นแค่สีจางๆแต่พรุ่งนี้คงจะชัดจนน่าตกใจ

        เพราะไม่เคยกับสถานการณ์แบบนี้โฮซอกไม่รู้ต้องทำตัวยังไงเลยได้แต่หลับตาปี๋ครางเสียงหวานเพื่อบรรเทาอาการเสียวเสียดในช่องท้อง หน้าท้องแบนราบหดเกร็งทุกครั้งที่มือหนาขยับไปตามร่างของตัวเอง

        "ถอดกางเกงออกนะคะ" จองกุกบอกแล้วค่อยๆจัดการกับกางเกงขาสั้นของอีกคน กางเกงตัวเล็กถูกรูดออกไปตามเรียวขาพร้อมกับชั้นในตัวบาง เผยให้เห็นกายขาวเปลือยเปล่าน่าสัมผัส

        "อื้ก ฮึก" ร่างบางที่เอาแต่หลับตาปี๋สะดุ้งสุดตัวเมื่อรับรู้ถึงความเย็นที่สัมผัสกับทางรักปิดสนิท โฮซอกไม่แน่ใจว่าจองกุกกำลังทำอะไร แต่ก็ไม่กล้าลืมตาขึ้นมาดูเพราะความเขินอาย

        "อ้าขาออกให้พี่หน่อยคนเก่ง" ขาเรียวแยกกว้างออกตามมือใหญ่ที่จัดท่าให้

        "พี่! อย่า อ๊า อย่าจับตรงนั้นสิ" โฮซอกห้ามเสียงสั่นมือเล็กพยายามปัดป้องมือใหญ่ให้ออกจากแกนกายเล็กของตัวเอง

        "พี่จะช่วยหนูไง"

        "ไม่เอา ไม่เอาแบบนี้หนูอาย"

        "ไม่ต้องอายนะมันเป็นเรื่องธรรมชาติ"

         "งื้อออ หนู ฮึก พี่กุก"

        "ชู่ อย่าเกร็งนะพี่จะเอานิ้วเข้าไปนะคะ" ขณะที่อีกมือจับรูดแกนกายให้คนตัวเล็กแต่อีกมือกำลังจะใช้เบิกทางให้ตัวเอง

        "อะ"

        "เจ็บไหม?" จองกุกถามขณะที่กำลังสอดใส่นิ้วกลางเข้าไปโดยใช้น้ำลายเป็นตัวช่วย

        "เอาเข้าอีกนิ้วได้ไหมคะ"

        "ฮึก" โฮซอกได้แต่พยักหน้าอย่างว่าง่าย

        "พี่ แฮ่กๆๆ"

        "ขา หนูจะเสร็จหรอ?"

        "อื้อออ" ร่างบางบิดเร้าเกร็งไปจนถึงปลายเท้า ปากบางกัดเสื้อเอาไว้ด้วยความอึดอัด ความรู้สึกที่ไม่เคยเจอทำให้โฮซอกไม่รู้ว่าต้องการอะไรแต่บางอย่างที่อีกคนกระทำกับเขาทั้งมือใหญ่ที่ชักรูดแก่นกายให้และช่องทางหลังที่กำลังโดยเล่นงาน ตอนนี้โฮซอกรู้สึกเหมือนคนปวดปัสวะแต่ว่าก็เหมือนไม่ใช่

        "อื้อ อึก อือออ้ะ พี่ อื้ออออแฮ่กๆๆๆ" กายเล็กสั่นสะท้านหลังการปลดปล่อยโฮซอกถึงกับหอบแฮกๆหูอื้อไปหมด

        "ตาพี่แล้วนะทีนี่" ตอนนี้โฮซอกไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นได้แต่ปล่อยให้อีกคนจัดแจงท่าทางเอาตามใจชอบ

        "วันนี้หนูคงไม่ได้กินไอติมอุ่น เอาไว้วันหลังแล้วกันเนาะ" จองกุกว่าพรางใช้มือใหญ่สาวรูดแกนกายของตัวเองที่โฮซอกไม่รู้ว่าอีกคนถอดเสื้อผ้าออกตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็เปลือยเปล่าแล้ว

        "อ่าส์ คนดีอ้าขาออกกว้างๆหน่อย"

        "งื้อ"

        "อย่าเกร็งสิ พี่เข้าไม่ได้" จองกุกว่าเพราะตอนนี้ตัวตนเขาเข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้น

        "พี่ อึก ไม่ทำแล้วได้ไหมหนูรับไม่ไหวหรอกมันเอ่อ มันใหญ่ไป" โฮซอกอ้อนวอนหน้าหวานแดงเถือกไปจนถึงใบหูหลังจากเห็นตัวตนอันใหญ่โตของคนรัก ทำไมมันถึงได้ใหญ่ขนาดนั้นละ

        "ชู่ รับได้สิคะหนูปล่อยใจให้สบายๆนะไม่ต้องกลัว"

        "แต่หนูกลัวเจ็บ"

        "พี่สัญญาจะทำเบาๆ"

        "หงึ"

        "ถ้าหยุดตอนนี้พี่ก็เจ็บเหมือนกัน หนูไม่สงสารพี่หรอคะ?" จองกุกพยายามหลอกล่อให้อีกคนสงสาร

        "พี่จะเจ็บมากเลยหรอถ้าเราไม่ทำต่อ" โฮซอกเริ่มลังเลเพราะสีหน้าของแฟนหนุ่มดูจะทรมานมากจริงๆ

        "เจ็บแล้วก็ทรมานมากเลยครับ"

        "กะ ก็ได้ หนูให้พี่ทำก็ได้"

        "น่ารักมากคนเก่ง"

        จองกุกก้มลงบดจูบคนใต้ร่างอีกครั้งเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจออกจากความกลัว ค่อยๆสอดดันแกนกายเข้าไปช้าๆเนิบนาบจนสุดลำ

        แต่ต่อให้เบามือแค่ไหนด้วยขนาดที่ต่างกันก็ทำให้โฮซอกถึงกับน้ำตาคลอเลยทีเดียว ช่องทางแคบรับเอาท่อนลำใหญ่เข้ามาอย่างสมบูรณ์ก่อนที่มันจะค่อยๆขยับเป็นจังหวะ

        จังหวะการกระแทกกระทั้นรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ ร่างบางหัวสั่นหัวคลอนกายไถลไปตามแรงโยกใส่แต่ยังดีที่มีมือใหญ่จับเอวล็อกเอาไว้

         "อื้อส์ พี่ แฮ่กๆๆ แรงไปหนูจุก" มือเรียวดันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ไม่ให้ใส่มาเต็มแรง

        "ซี้ดส์ อ่า หนู อ๊า ตอดพี่โคตรดี"

        "อึก อื้ออออ อะ อ่ะ อ๊า"

        "โอ้ย คนดีพี่จะแตกแล้ว"

        "แฮ่กๆๆ อื๊อ อึกๆๆ" จองกุกสาวเอวกระแทกใส่ไม่ยั้งจังหวะถี่รัวจนร่างบางครางแทบไม่เป็นภาษา

        "อ๊าาาส์ โคตร อึก โคตรดีเลย" ร่างหนากระตุกแรงก่อนจะปลดปล่อยน้ำคาวใส่ช่องรักของอีกคนโดยไม่ยอมถอดถอนตัวตนออกมา

         โฮซอกถึงกับหลับไปในทันทีด้วยความเหนื่อยอ่อน ปล่อยให้คนตัวโตเป็นคนจัดการเช็ดคราบคาวออกให้

          จองกุกจัดการร่างบางเสร็จแล้วก็มาจัดการตัวเองก่อนจะใส่เสื้อผ้าลงไปซื้อข้าวซื้อยามาไว้เผื่อว่าคนตัวเล็กจะไม่สบายขึ้นมา