[SF] Secret Crush EP.5 [kookhope+Vga] 18+

[SF] Secret Crush EP.5 [kookhope+Vga] 18+

        'จะไปไหน พูดกันให้รู้เรื่องก่อนดิวะ' แทฮยองกระชากร่างบางดึงกลับเข้ามาในห้องอีกรอบก่อนที่อีกคนจะทันได้หนีกลับออกไป

          'ปล่อยกูนะโว้ย กูไม่คุยอะไรกับมึงทั้งนั้น ปล่อยสิวะ!"

          'ไม่คุยกันแล้วมันจะรู้เรื่องได้ยังไง?' ให้ตายเถอะ แทฮยองสบทในใจ ทำไมเด็กนี่มันพยศแบบนี้วะ นึกว่าจะหมดฤทธิ์ไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วสะอีก

          'รู้เรื่องอะไร เรื่องที่มึงทำบ้าๆแบบนั้นกับกูอะนะ ไอ้คนเฮงซวยเอ้ย'

          'ยุนกิ!'

          'ทำไม? มึงจะทำไม จะรังแกแบบเมื่อคืนอีกหรือไง'

          'ก็ทำแค่ข้างนอกไหม? ไม่ได้เข้าไปข้างในตัวมึงซักหน่อย' แทฮยองพูดแบบไม่สะทกสะท้าน

          'อ่อ กูต้องรอให้มึงทำแบบนั้นก่อนหรือไงถึงจะโวยวายได้'

          'ทีเมื่อคืนไม่เห็นโวยวาย ก็เห็นนอนครางให้กูทำหนิ'

          'ไอ้เหี้ยแท ไอ้นรก ไอ้บ้าเอ้ย' ยุนกิด่ากราดด้วยความโมโหจนเลือดขึ้นหน้า พยายามสะบัดข้อมือให้หลุดจากการจับกุมแต่มันก็ไม่ยอมหลุด

          'มินยุนกิ อย่าปากดีให้มันมากนะ' แทฮยองเตือนด้วยความหวังดี เขาไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมายืนด่าฉอดๆแบบนี้หรอกนะ

          'กูไม่กลัวมึงหรอก' 

          'หรอยุนกิหรอ แล้วหมาตัวไหนนอนตัวสั่นอยู่ใต้ร่างกูเมื่อคืน'

          'มึงมันเหี้ย'

          'เตือนแล้วนะ' มือใหญ่บีบข้อมือขาวแรงขึ้นจนยุนกิรู้สึกกลัวว่ามันจะหักแต่ก็ยังไม่ยอมลงพยศ

          'ไอ้เหี้ย อ๊ะ ปล่อยนะเจ็บ' คางเล็กโดนตะปบบีบเจ็บร้าวจนน้ำตาคลอเบ้า

          'เจ็บก็หัดทำตัวดีๆ อย่าพยศให้มันมากไม่งั้นจะเอาไอ้นั้นยัดปากซะ'

          'กูจะกัดให้ขาดเลยคอยดู'

          'มาลองกันดูไหม ว่าจะกัดหรือจะครางกันแน่' แทฮยองกดร่างเล็กคว่ำหน้าลงกับโต๊ะกินข้าวใกล้ๆ จับข้อมือทั้งสองไพล่หลังล็อกเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว

          'ไม่!  ปล่อยนะ' ยุนกิพยายามดิ้นด้วยความตื่นกลัว

          'เก่งให้ตลอดซิ อยากรู้นักว่าจะได้ซักกี่น้ำ แต่สภาพแบบนี้ น้ำเดียวก็จอดแล้วมั้ง ขนาดเมื่อคืนแค่หรั่งข้างนอกยังถึงกับเข่าอ่อน'

          'โอ้ย เจ็บนะโว้ย' ยุนกิร้องโวยวายเมื่อคนด้านหลังกระแทกเอวใส่สะโพกกลมเป็นผลให้หน้าท้องยุนกิกระแทกเข้ากับขอบเหลี่ยมของโต๊ะ

          'เจ็บก็จำว่าอย่าดื้อ เพราะพี่ไม่ชอบคนดื้อ'

          'ไม่ชอบก็อย่ามายุ่ง อื้อ ปล่อย เอาหน้าออกไปนะ' แทฮยองโน้มตัวลงมาซุกไซ้ข้างแก้มอิ่มก่อนจะขยับมาโลมเลียซอกคอด้านหลัง

          'หึ ร้องดังๆเลยก็ได้นะ ห้องนี้เก็บเสียง' มืออีกข้างที่ว่างขยับลงมาวุ่นวายกับกายส่วนล่าง ดึงรั้งทั้งกางเกงนอกกางเกงในที่อีกคนใส่อยู่ลงมาจนถึงหัวเข่า ปัดปลายเสื้อขึ้นไปกองไว้ด้านบนเผยให้เห็นก้นกลมขาวเนียนล่อตาล่อใจให้อดไม่ได้ต้องส่งมือไปบีบเคล้นเล่นก่อนจะฟาดเข้าให้หนึ่งทีด้วยความหมั่นเขี้ยว เพี้ย!

          'โอ้ย ไอ้โรคจิต ฟาดลงมาได้ มันเจ็บนะโว้ย' ยุนกิถึงกับดิ้นเร่าๆด้วยความเดือดดาล 

          'เดี๋ยวได้เจ็บกว่านี้ อ้าขาออก'

          'ไม่ อ๊ะ' ไม่ได้ดั้งใจแทฮยองก็จัดการแหวกอ้าขาขาวทั้งสองออกด้วยตัวเอง ก่อนจะส่งนิ้วร้ายกาจที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายเหนียวถูไถกับช่องทางรัก ค่อยๆกดแทรกเข้าไปอย่างใจเย็น

          'อื้อ อย่า ฮึก อย่านะ'

          'ใจดีด้วยแล้วไม่ชอบ ก็ต้องโดนลงโทษแบบนี้แหละ' แทฮยองว่าพรางกดนิ้วเข้าไปเรื่อยๆสลับดึงออกแล้วกดเข้าไปใหม่จนสุดความยาวนิ้ว 

          'อื้อ อย่า อ๊ะๆ พอแล้ว ฮื่อ'

          'เพิ่งเข้าไปได้แค่นิ้วเดียวเองคนเก่ง' นิ้วเรียวยาวขยับด้วยความฝืดเคืองจนต้องเพิ่มน้ำลายเข้าไปเป็นตัวหล่อลื่น

          'พอแล้ว อ๊า มันแน่น' ยุนกิรู้สึกตึงแน่นช่องทางหลังมากกว่าเดิมเมื่อแทฮยองสอดเพิ่มเข้ามาอีกนิ้วโดยไม่บอกไม่กล่าว

          'ซี้ดส์ ยุนกิอ่า แค่นิ้วยังตอดดีขนาดนี้แล้วถ้าเป็นของพี่จะขนาดไหนวะ' ตาคมร้อนแรงดังเพลิงมองนิ้วตัวเองที่กำลังโดนดูดกลืนจากช่องแคบร้อน ลำคอแห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายด้วยความกระหาย

          'ฮ๊า อื้อ อึก อย่า ตรงนั้น อื้อ ไอ้ อ่า' ยุนกิครางเสียงกระเซ่าหน้าขาวเอียงแนบไปกับโต๊ะ

          'ตรงนี้หรอ ตรงนี้โดนใช่ไหม' แทฮยองควานนิ้ววนจนเจอจุดเสียวยุนกิถึงกับเผลอครางลั่น กายเล็กสั่นเทาสองมือที่ยังโดนจับไพล่หลังจิกเข้าหากันแน่น สองขาอ่อนแรงแทบจะยืนไม่อยู่ยามที่นิ้วใหญ่กดย้ำจุดนั้นไม่ยอมหยุด คนตัวเล็กกายกระตุกเนื่องจากกำลังโดนความเสียดเสียวเล่นงาน

          'ฮื่อ' ยุนกิครางประท้วงออกมาเมื่อโดนจับพลิกให้ขึ้นไปนอนงายบนโต๊ะแทนการคว่ำหน้า แทฮยองกระชับเอวเล็กดึงเข้าหาตัวแทรกกายเข้าไปยืนตรงกลางระหว่างขาเรียว จับยกขาทั้งสองข้างอ้ากว้างตั้งฉากกับพื้นโต๊ะ โน้มหน้าลงประกบปากบดจูบกับปากเล็กแดงอมชมพู ลิ้นสากกวาดเลียไปรอบๆขอบปากบาง ถึงจะบดเบียดหนักหน่วงแต่ลิ้นร้อนก็ไม่ยอมล่วงล้ำเข้าไปภายใน แทฮยองต้องการให้อีกคนยอมเปิดปากให้เองโดยไม่ต้องออกแรงบังคับ

          เป็นอีกครั้งที่ยุนกิรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง ทุกครั้งที่ปากหนากดเข้าหา ทุกๆจังหวะที่ปลายลิ้นของอีกคนตวัดเลีย มันให้ความรู้สึกอยากจะตอบสนองไปในแบบเดียวกัน

          'อืมห์' แทฮยองครางเสียงต่ำจังหวะที่คนใต้ร่างยอมเปิดทางให้แถมลิ้นเล็กยังเกี่ยวกระหวัดตอบรับลิ้นหนาที่สอดเข้าหาอีกต่างหาก บทจูบเฉอะแฉะไปด้วยเสียงของน้ำลาย ปากเรียวเล็กผวาตามทุกครั้งที่รู้สึกว่าคนด้านบนกำลังจะถอนปากออก ใจกล้าขนาดสอดลิ้นเล็กตามอีกคนเข้าไปในโพรงปากใหญ่ แต่ไม่ใช่แค่มินยุนกิหรอกนะที่หลงไปกับรสจูบนี้แทฮยองเองก็คล้ายจะมัวเมากับความหวานจนยากจะถอนตัวเหมือนกัน

          แทฮยองไม่ได้ทำแค่จูบปรนเปรอให้อีกคน แต่แกนกายเล็กด้านล่างก็โดนมือใหญ่ชักรูดให้ไม่หยุดเหมือนกัน แขนเรียวยกขึ้นคล้องเกี่ยวไหล้กว้างเอาไว้ ดึงให้อีกคนแนบกายเข้ามาอีกไม่รู้ทำไมแต่ยุนกิรู้สึกว่ามันยังชิดไม่พอ

          'ฮ๊า อย่า ฮื้อ อย่าแกล้ง' ยุนกิครางฮื่อออกมาด้วยความขัดใจเมื่ออยู่ๆอีกคนก็หยุดมือทั้งๆที่เขารู้สึกว่ากำลังจะถึงฝั่ง

          'อยากเสร็จหรอ?'

          'ฮึก'

          'ไหนลองอ้อนหน่อย' ปากร้อนพรมจูบไล่ไปตามสันคางมนของคนที่เอาแต่นอนครางอื้ออ่า

          'ไอ้...อื้อ' สองแขนกระชับกอดไหล่กว้างแน่น หน้าท้องแบนราบหดเกร็งด้วยความเสียวยามที่อีกคนแกล้งด้วยการหมุนวนนิ้วกับส่วนปลายหัวหยักปริ่มน้ำ

          'ทรมานหรอคนเก่ง ฮืม' ไม่พูดเปล่าแทฮยองยังขบกัดใบหูเล็กให้รู้สึกสยิวมากกว่าเดิม

          'ช่วย ฮึก ช่วยหน่อย ขอร้อง' กายเล็กกระตุกเสียงสั่นสะอื้นขออย่างยอมแพ้ต่อความต้องการ

          'พูดไม่เห็นเพราะเลย ไหนลองเรียกพี่แทซิคะ'

          'ไม่ อ๊า' แทฮยองเพิ่มความร้ายกาจด้วยการสอดมือเข้าไปภายใต้เสื้อตัวบาง สะกิดนิ้วหยอกเย้าตุ่มไตที่หดเกร็งตอบสนองสัมผัสทันทีที่ปลายนิ้วแตะโดน

          'เรียกพี่แทหน่อย เสียงหวานๆ'

          'ฮื้อ ฮึก พี่แท อ่า ช่วยหน่อย ช่วยกิหน่อย' ตอนนี้ยุนกิไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น ทั้งบนทั้งล่างโดนอีกคนเล้าโลมจนจะทนไม่ไหวแล้ว และยุนกิคงต้องตายจริงๆแน่ถ้าหากไม่ได้รับการปลดปล่อย

          'ว่ายังไงนะ พี่แทไม่ได้ยินเลย'

          'อื้อ พี่แท พี่แทช่วยกิหน่อย งืม' สิ้นเสียงอ้อนวอนแทฮยองก็ยอมขยับมือให้อย่างที่อีกคนต้องการ ปากหนาผละออกจากการลิ่มเลียลำคอขาวมาประกบปากจูบพัวพันลิ้นเรียวอีกรอบ

          'อื้อ ฮึก จะ อ๊า จะ ออก แล้ว อื้อพี่'

          'ปล่อยออกมาเลยคนเก่ง'

          'อื้ม งือ อ๊ะๆ อ๊าย แฮ่กๆๆ' กายเล็กกระตุกอีกรอบปลายเท้าจิกเกร็งพร้อมกับปลดปล่อยน้ำคาวออกมาจากแกนกายเล็กที่อุ้งมือใหญ่ยังขยับสาวให้อยู่

          ร่างขาวแผ่ลงกับพื้นโต๊ะอย่างหมดแรง หอบหายใจแฮ่กๆอย่างกับคนออกกำลังกายมาอย่างหนักหน่วง แทฮยองมองด้วยสายตาพร่าพราว ร่างที่นอนหมดแรงอยู่ตรงหน้าทำไมถึงได้เย้ายวนชวนให้อยากจับมากระแทกใส่แรงๆให้หายอยากสักหลายๆที 

          แต่ยังหรอก แทฮยองยังไม่ทำมันตอนนี้หรอก อดเปรี้ยวไว้กินหวานดีกว่า รออีกสักนิดบ่มให้มันหวานกว่านี้อีกสักหน่อย ถึงเวลานั้นแทฮยองสัญญาเขาจะกินให้หายอยากเลย

          'ลุกขึ้นมาอาบน้ำเดี๋ยวพี่จะพาไปส่ง' แทฮยองบอกเสียงเรียบพยายามข่มอารมณ์ความต้องการของตัวเองลง

          'ก็ถอยออกไปสิ ยืนมองอยู่ได้' แมวก็ยังเป็นแมวอยู่วันยังค่ำ มันจะอ้อนเราก็เฉพาะตอนที่มันอยากได้อะไรที่ต้องการแค่นั้นแหละ

          'ลูกแมวเชื่องๆตัวเมื่อกี้หายไปไหนหว่า ทำไมตอนนี้เหลือแต่ตัวแง้วๆใส่พี่'

          'แง้วบ้าอะไร หลบจะเข้าห้องน้ำ' ยุนกิผลักอกกว้างให้ถอยออกไปก่อนจะกระโดดลงจากโต๊ะคว้าหยิบเอาชุดตัวเองที่ถูกถอดทิ้งกองอยู่บนพื้นขึ้นมาหอบเอาไว้แล้วรีบก้าวหนีเข้าห้องน้ำไป

          'ถอยไปเลย' จัดการตัวเองเสร็จยุนกิก็เดินหน้าบึ้งออกมาจากห้องน้ำ

          'เดี๋ยว รอออกไปพร้อมกัน เข้าใจไหม?' แทฮยองกำชับอีกคนเพราะไม่ไว้ใจ กลัวว่าถ้าก้าวขาเข้าห้องน้ำไปมีหวังหนีกลับไปก่อนแน่ๆ

          'รู้แล้ว' ยุนกิเดินตึงๆไปนั่งเชิดหน้ารอบนโซฟา

          'ใครรอก็บ้าแล้ว' คล้อยหลังคนตัวสูงหายวับเข้าห้องน้ำไป ยุนกิก็เผ่นหนีทันที ใครจะรอไอ้บ้าเอ้ย