[SF] Loving maid [Kookhope] EP.4
กุญแจสำรองถูกไขเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ในยามวิกาลแบบนี้ถ้าใครมาเห็นเข้าคงได้คิดว่าเป็นขโมย แต่จะให้ทำยังไงได้ความโหยหามันเรียกร้องให้เขาทำตามความต้องการ อยากเจออยากกอดให้หายคิดถึง ไม่ได้เจอหน้าหวานๆเกือบค่อนเดือนเพราะภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ จนแทบจะปลีกตัวกลับบ้านไม่ได้
ห้องนอนสี่เหลี่ยมที่ไม่ถึงกับแคบจนน่าใจหาย มีเพียงตู้กับเตียงเป็นเครื่องประกอบและพัดลมตัวเล็กหนึ่งตัว ภายในปิดไฟมืดแต่ก็ยังมีแสงไฟสลัวสาดส่องจากทางหน้าต่างผ่านบานเกร็ดเข้ามา
คนบนเตียงดูท่าจะหลับลึกน่าดูขนาดว่าเขานั่งลงจนเตียงยวบก้ยังไม่รู้สึกตัว นิ้วยาวเกลี่ยปัดปอยผมที่ปรกละบนใบหน้าหวานออกด้วยความเบามือ
"อืมมม" เสียงครางอื้ออ่างึมงำออกมาด้วยความอึดอัด ความรู้สึกกึ่งหลับกึ่งตื่นเหมือนกำลังโดนอะไรสักอย่างรัดแน่นจนแทบจะหายใจไม่ออก รู้สึกว่ามีตัวอะไรไต่ยุ่มย่ามไปมาตามลำตัว
"อ๊ะ เจ็บ" ความรู้สึกเจ็บบริเวณลำคอทำให้โฮซอกรับรู้ว่ามันไม่ใช่ฝัน ร่างบางดิ้นอึกอักหวังให้หลุดจากความอึดอัดนี้
"คิดถึง" เสียงแหบทุ้มของใครบางคนดังผ่านขึ้นมาท่ามกลางความมืด
"ใคร จะทำอะไร ปล่อยผมนะ" ดวงตากวางเบิกโพร่งขึ้นมา แทบจะตื่นเต็มตาด้วยความตกใจ และเพราะผู้บุกรุกซุกหน้าอยู่กับลำคอตัวเองเลยไม่เห็นว่าเป็นใครทำให้โฮซอกยิ่งตื่นตระหนก
"จำสัมผัสฉันไม่ได้หรือยังไงกันเด็กดื้อ หื้มส์" จมูกโด่งกดฟัดแก้มอิ่มแรงๆประกอบคำพูด
"คุณ คุณจองกุก" โฮซอกหยุดดิ้นนอนนิ่งพยายามเพ่งสายตามองใบหน้าคมผ่านความมืด
"ว่ายังไง" ปากหนายังคงไล่ขบผิวตรงลำคอและลาดไหล่เนียนเล่นไม่ยอมหยุด สองมือปัดป่ายสะเปะสปะบีบเคล้นไปตามร่างนุ่ม
"มาทำอะไรดึกๆดื่นๆครับ แล้วคุณเข้ามาได้ยังไง" โฮซอกพยายามจะหยุดมือซุกซนไม่ให้รุกล้ำเข้ามาภายในเสื้อ
"ไขกุญแจเข้ามา"
"แต่นี่มันห้องพักส่วนตัวของผมนะครับ ทำไมถึงได้เข้ามาตามอำเภอใจแบบนี้"
"ห้องเธอ แต่บ้านฉันทำไมฉันจะเข้ามาไม่ได้"
"แบบนี้ก็ได้หรอครับ อื้อ เอาหน้าออกไปจากคอผมนะ มันจั๊กจี๋" เนื่องจากทำงานจนไม่มีเวลาได้โกนหนวดโกนเคราทำให้ตอนนี้หน้าที่เคยเกลี้ยงเกลามีไรหนวดเขียวขึ้นมาบางๆ
"น่ากิน"
"กินอะไร หิวหรอครับ?" เสียงบ่นงึมงำจากซอกคอที่โฮซอกจับได้บางคำว่ากิน สงสัยคุณจองกุกคงจะหิวถึงได้มาปลุกกันถึงห้องดึกๆดื่นๆแบบนี้
"อืม หิว"
"งั้นเดี๋ยวผมไปทำอะไรให้กินครับ คุณอยากกินอะไร"
"อยากกินโฮซอก ได้ไหม?" น้ำเสียงกระเส่ากระซิบแนบกับใบหูเล็ก
"เอ๋? ผมกินได้ที่ไหนกันละครับ" ทำไมคุณจองกุกชอบพูดจาแปลกๆอีกแล้วนะ
"หึ เด็กน้อย"
"คุณแกล้งผมอีกแล้วนะ คุณ อื้ม" ถึงแม้จะมืดแต่ปากหนาก็ไม่พลาดเป้าประกบเข้ากับปากเล็กอย่างแม่นยำ ปากร้อนทาบทับขยับดูดเลียไปทั่วทุกมุมปากจนชื้นแฉะ สลับขบกัดหยอกล้อริมฝีปากบางเล่น ก่อนจะค่อยๆใช้ลิ้นแยกกลีบปากบางออกจากกันเปิดทางให้ได้เข้าไปเก็บเกี่ยวน้ำหวานจากโพรงปากเล็ก
เกลียวลิ้นสากตวัดรัดหลอกล่อด้วยความช่ำชองจนโฮซอกหลงกลกล้าสอดลิ้นตามเข้าไปในปากหนาบ้าง แม้จะยังดูงกๆเงิ่นๆไม่เป็นประสา แต่ก็ทำเอาจองกุกครางอื้อออกมาด้วยความพอใจ
"ไม่ไหว ฉันทนไม่ไหวแล้ว" จองกุกบดเบียดถูไถความเป็นชายที่โป่งนูนดันกางเกงออกมาจนแทบจะปลิแตกเข้ากับส่วนกลางลำตัวของคนใต้ร่าง
"อื้อ คุณ"
"เป็นอะไร?"
"ไม่รู้ ผมไม่รู้ อ๊า มันรู้สึกแปลกๆ" โฮซอกส่ายหน้าไปมากัดริมฝีปากตัวเองแน่น ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกกำลังเล่นงานจนหูหัวอื้อไปหมด ส่วนล่างกลางลำตัวที่กำลังเสียดสีกันทำให้เกิดปฏิกิริยาบางอย่าง และมันกำลังสั่งให้เขาตอบสนองกลับแบบที่อีกคนกำลังทำกับตัวเอง
"อึดอัดใช่ไหม?"
"อื้ม ฮึก" ใบหน้าแดงกล่ำตอบรับด้วยความไม่เข้าใจ แต่โฮซอกก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ากำลังอึดอัดจริงๆ
"ลองทำแบบที่ฉันทำ" มือใหญ่ตวัดพลิกคนตัวเล็กขึ้นมานั่งทาบทับบนตักแทน
"ฮื้อ" โฮซอกส่ายหน้าระรัว ใครจะกล้าทำแบบนั้นกันมันไม่น่าอายไปหน่อยหรือยังไงถ้าจะให้เขาลองทำแบบที่อีกฝ่ายกำลังทำกับเขาอยู่
"ลองดู แล้วจะรู้สึกดีขึ้น"
"จริงหรอครับ?"
"ขยับสิ แบบนั้นแหละ อื้ม บดช้าๆ แรงๆ" มือหนาช่วยขยับนำจังหวะให้สะโพกมนก่อนที่จะปล่อยให้อีกคนทำด้วยตัวเอง
"อ๊ะ อ๊าส์ อึก อืออออ" โฮซอกถึงกับกลั้นเสียงครางเอาไว้ไม่อยู่ ทุกครั้งที่สะโพกมนบดเบียดลงไปกับลำกายโป่งนูน คนด้านล่างก็สวนสะโพกเบียดกลับมาอย่างไม่ยอม
"รู้สึกดีไหม?"
"งืมมม"
"กางเกงแฉะแล้ว ถอดออกดีกว่านะ" จองกุกอาศัยจังหวะที่อีกคนกำลังเคลิ้ม จับร่างเล็กนอนหงายลงกับที่นอนดังเดิมก่อนจะจัดการดึงกางเกงนอนตัวบางออกไปจนพ้นปลายขา เผยให้เห็นแกนกายเล็กตั้งชันส่วนหัวปริ่มน้ำคาวที่เกิดจากการเสียดสีเมื่อสักครู่
ขณะที่ทำการปลดเปลื้องเสื้อผ้าให้ตัวเองออกบ้าง ตาคมก็ยังไม่ละไปจากร่างขาวนวลที่นอนตาปรือปากเผยอสองขาอ้ากว้างดูยั่วยวนจนแทบอยากจะสอดใส่แกนกายเข้าไปเลย
กายหนาเปลือยเปล่าโถมเข้าหาร่างบางด้วยความกระหาย จมูกโด่งซุกไซ้ซอกคอทั้งสองข้างไปมา ถ้าเปิดไฟก็คงเห็นว่าเป็นรอยแดงเพราะหนวดเคราทิ้มตำ มือใหญ่ถกปลายเสื้อนอนที่ยังเหลือติดกายบางออก จับดันขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นพาดไว้กับบ่ากว้าง ละมือลงมากอบกุมฟ้อนเฟ้นสะโพกกลมหนั่นแน่น
"หื่อ อืม" ปากหนาประกบเข้าหาปากอิ่มอีกรอบ ตวัดเลียกอบโกยดื่มกินน้ำหวานจากปากเล็กตะกละตะกลามจนน้ำลายสีใสไหลย้อยลามเลียลงมาตามคางแหลม ขยับปากเลื่อนลงมาทั้งดูดทั้งกัดสร้างรอยความเป็นเจ้าของไปทั่วลำคอระหงแถมเลยลงมาทั่วทั้งอกเล็กและหน้าท้องแบน แทบจะไม่มีตรงไหนที่จองกุกไม่ทิ้งรอยเอาไว้
"อื้อ คุณ อ๊า อย่า" กายเล็กบิดเกร็งจิกมือเข้ากับศีรษะหนาตรงหน้าอกด้วยความเสียวซ่านจังหวะที่คนด้านบนรัวลิ้นกับหัวนมเล็กทั้งสองข้าง เสียงดูดดุนจ๊วบจ๊าบยิ่งกระตุนให้โฮซอกอยากจะปลดปล่อยความต้องการบางอย่าง
"ฮ๊า ยะ ฮึก อย่า อย่าจับ อื้อ คุณ" แกนกายพอดีมือถูกสาวขึ้นลงให้เป็นจังหวะเดียวกับการกระดกของลิ้นสากตรงหน้าอกเล็ก
"อ๊ะ อ๊า ฮืออออึก อ๊าส์ แฮ่กๆๆๆ" ร่างบางกระตุกเกร็งตัวสั่นเทิ้มหอบหายใจรุนแรง ลำกายที่โดนรูดดึงฉีดพุ้งน้ำขาวขุ่นออกมาจนเลอะเทอะไปทั่วทั้งมือใหญ่และหน้าท้อง ความรู้สึกอึดอัดที่ได้ปลดปล่อยทำเอาหัวสมองขาวโพลนโล่งไปหมด
"อืมห์" จองกุกเผยอกายขึ้นแนบปากบดเบียดอีกครั้ง ปากเล็กเปิดอ้าต้อนรับด้วยความกระตือรือล้น ยอมเกาะเกี่ยวเรียวลิ้นตอบโต้แม้จะดูว่าไม่ประสีประสาเท่าไหร่แต่ก็ทำให้ด้วยความเต็มใจ
"อื้อ จะทำอะไรครับ" โฮซอกถามหน้าตื่นเมื่อสัมผัสได้ว่านิ้วใหญ่เปื้อนน้ำเหนียวของอีกคนกำลังป้วนเปี้ยนอยู่กับช่องทางด้านหลังของตัวเอง
"เมื่อกี้ฉันช่วยเธอไปแล้ว ที่นี่ก็ตาเธอช่วยฉันบ้าง" จองกุกปัดป่ายชโลมน้ำรักที่คนตัวเล็กปล่อยออกทาไปทั่วบริเวณช่องทางที่ปิดสนิท หวังใช้เป็นตัวล่อลื่นแทนเพราะเขาไม่ได้พกถุงยางมาด้วย
"ชะ ช่วย ยังไง ครับ อ๊ะ!"
"ก็ช่วยอ้าขากว้างๆ ครางเสียงหวานให้ฉันแค่นั้นเอง แต่อย่าครางดังมากนะห้องเธอไม่เก็บเสียง"
"อื้อ เดี๋ยว" โฮซอกรู้สึกตึงแน่นทันทีที่นิ้วใหญ่สอดแทรกเข้ามาภายใน นิ้วร้ายค่อยๆคืบคลานเข้ามาทีละนิดจนสุดความยาวนิ้ว
"ผ่อนคลายหน่อยคนเก่ง" ให้ตายเถอะแค่นิ้วเดียวยังคับแน่นขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเป็นแกนกายของเขามันจะแน่นขนาดไหน
จองกุกพยายามใจเย็นเบิกทางให้คนตัวเล็กพร้อมที่สุด เพราะขนาดตัวของเขาและโฮซอกนั้นต่างกันมาก ถ้าเกิดสอดใส่ทั้งที่ไม่พร้อมอาจจะทำให้ฉีกขาดได้
"ฮื่อออ อ่า" จากหนึ่งค่อยๆเพิ่มเป็นสามนิ้วหมุนควงสลับเข้าออกจนทางแคบเริ่มขยายตัว
"ไม่ไหวแล้ว เอาเข้าไปเลยได้ไหม พร้อมหรือยัง"
"หมายถึงอะไรหรอครับ แล้วคุณจะเอาอะไรเข้ามาในตัวผม"
"อะไรอย่างนั้นหรอ อยากรู้ลองจับดู" จองกุกคว้ามือเล็กเข้ากอบกุมแท่งลำอวบใหญ่ของตัวเองที่ตั้งเด่พงกหัวทักทายอยู่
"ของคุณใหญ่ขนาดนี่ จะเข้ามาได้ยังไงกันละครับ แล้วปกติเขาไม่ได้ทำแค่กับผู้หญิงหรอครับ" ความไร้เดียวสาทำให้โฮซอกถามออกไปตรงๆแบบไม่อ้อมค้อม
"เข้าได้สิ อ้าขาออกหน่อย" จองกุกสั่งขณะสาวมือกับแท่งลำของตัวเอง มืออีกข้างจับเข้าที่น่องขาเรียวยกอ้าออกเปิดทางแทรกกายเข้าไปอยู่ตรงกลางระหว่างขา ก่อนจะค่อยๆกดถูส่วนปลายหัวบานเข้าไปช้าๆ
"อื้อ เจ็บ ผมเจ็บ" ความตึงแน่นจนร่างเล็กรู้สึกแทบจะปริแตกทั้งที่อีกคนเข้ามาได้แค่ส่วนหัว
"ชู่ว เดี๋ยวก็หาย เจ็บแป็บเดี๋ยวนะคนเก่ง อ๊าส์ อย่าเกร็ง"
"เอาออกได้ไหมครับ ผมเจ็บ อื้ม" จองกุกไม่ตอบแต่เลือกก้มลงหาหน้าอกเล็กแทน ลิ้นสากกระดกรัวใส่ตุ่มไตสีแดงระเรื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคนใต้ร่างออกจากความเจ็บ ซึ่งก็ดูจะได้ผลดีเพราะอีกคนดูผ่อนคลายเกร็งน้อยลง ร่างสูงเฝ้าวนเวียนทั้งจูบทั้งเล้าโลมสาระพัดกว่าจะเข้าไปได้หมดทั้งตัว
"ขยับได้ไหม ยังเจ็บหรือเปล่า?"
"มันตึงๆ ผมบอกไม่ถูก"
"งั้นลองขยับนะ"
"อื้ออออ อ่า"
"ซีดส์ ทำไมแน่นขนาดนี้ อ้าส์" สะโพกสอบขยับเนิบนาบ ถอนออกแล้วกลับเข้าไปใหม่อยู่อย่างนั้นจนอีกฝ่ายเริ่มคุ้นชิน จึงเริ่มเปลี่ยนจังหวะให้เร็วและแรงขึ้นตามลำดับ
"คุณ ไม่เอาแบบนี้ อะ นะครับ" เสียงหวานพูดกระท่อนกระแท่นปนเสียงคราง
"แล้วอยากให้เอาแบบไหน? ไม่ชอบท่านี้หรอครับ หื้มส์" จองกุกถามทั้งที่สะโพกหนายังทำหน้าที่ของมันไม่หยุดหย่อน จังหวะกระแทกกระทั้นร้อนแรงขึ้นตามอารมณ์
"คุณ อือออ"
"ก็อยากจะทำท่าอื่นหรอกนะ แต่เตียงแคบขนาดนี้คงลำบาก"
"อ๊าส์ เจ็บ ฮึก เบาๆหน่อยได้ไหมละครับ ผมเจ็บจนจุกไปหมดแล้ว" ความเป็นชายอัดแน่นเข้ามาลึกจนโฮซอกต้องเอ่ยปากห้ามคนด้านบนที่ใส่มาเต็มแรงแบบไม่ยั้งเลย
"ก็ของเธอมันทั้งคับทั้งแน่น อ้าส์ แถมเธอยังตอดฉันถี่อีก ใครจะไปทนไหว" จองกุกว่าพรางจับสองขาที่พาดบนไหล่ดันอ้าออกอีก
"คุณ! อึก อืมมมม ทำไมพูดอะไรแบบนี้ล่ะครับ" แก้มอิ่มทั้งสองข้างแดงเถือกลามไปจนถึงใบหูเพราะคำพูดห่ามๆของอีกคน
"ก็มันจริงนี่นา อ๊าส์ เห็นไหมว่าเธอตอดฉันแรงอีกแล้ว"
"ผมเปล่านะ ก็มัน อื้อ มันเป็นเองอ่ะ" โฮซอกไม่รู้จะทำยังไง ก็ในเมื่อมันเป็นไปเองเขาไม่สามารถห้ามตัวเองได้
"ไว้เดี๋ยววันหลังเราค่อยทำท่าอื่นกัน วันนี้เอาแค่ท่านี้ก่อนฉันไม่ไหวแล้ว"
"อ่า อ๊ะๆๆ ฮึก แฮ่ก อื้ออออออ" ร่างสูงรัวเอวใส่จนโฮซอกหัวสั่นหัวคลอน มือเล็กยกขึ้นปิดปากตัวเองไว้พยายามกลั้นเสียงครางไม่ให้ดังเกินไป
"ซี้ดส์ ฉันจะ อ้าส์ จะเสร็จ แล้ว อื้มห์" จองกุกกดแท่งลำใส่แรงๆสองสามครั้งก่อนกายจะกระตุกปลดปล่อยน้ำคาวออกมาทั้งที่ยังสอดใส่อยู่ภายในไม่ยอมถอนออกมา ไม่นานคนตัวเล็กก็ปล่อยตามมาอีกติดๆด้วยความช่วยเหลือจากเขาอีกเช่นเคย
"อ๊ะๆๆๆ ฮึก"
"ฮ๊าาาาา แฮ่กๆๆๆ" ร่างหนาซวนซบลงกับไหล่บาง สองกายเปียกชื่นไปด้วยเหงื่อไคล นอกจากกิจกรรมรักที่เร่าร้อนภายในห้องนอนก็ร้อนไม่แพ้กัน พัดลมตัวเดียวที่ตั้งอยู่ในห้องแทบจะไม่ช่วยอะไรเลย
ฟอดๆ
"อื้ออออ เหนื่อย" โฮซอกที่กำลังเคลิ้มหลับบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อนกับคนที่รุกรานแก้มตนไม่ยอมหยุด
"ไม่อาบน้ำก่อนหรือยังไง?" จองกุกถามพร้อมกับยิ้มเอ็นดูให้กับความงอแงของอีกคน
"ไม่ไหวแล้วครับ"
"แต่เธอต้องเอาน้ำออกก่อน"
"น้ำอะไรอีกละครับ?" คนที่อยากจะพักเต็มทีเริ่มจะหงุดหงิดเพราะโดนกวน
"ก็น้ำของฉันที่อยู่ในตัวเธอไง เมื่อกี้ไม่ได้เอาออกเลยปล่อยข้างใน"
"น้ำคุณ คุณก็เอาออกเองสิครับ"
"นี่ กล้าใช้ฉันอย่างนั้นหรอ?"
"ไม่รู้แหละผมนอนแล้ว ห้ามกวน ผมเหนื่อยจริงๆนะครับ" เสียงพูดค่อยๆเบาลงๆจนสุดท้ายโฮซอกก็ผล็อยหลับไปด้วยความเพลีย กลายเป็นจองกุกต้องเป็นคนจัดการทุกอย่างเอง เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ใหม่เรียบร้อย นอนเฝ้าจนเกือบถึงตีห้าถึงได้ย่องกลับมาห้องของตัวเอง ถ้ารอออกมาตอนเช้ามีหวังผู้คนแตกตื่นกันทั้งบ้านแน่ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันหวังว่าคงไม่ป่วยหรอกนะ
จองกุกนอนคิดเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไปแต่แป็บเดียวก็ต้องตื่นเพราะมีงานเช้า ที่สำคัญคือเป็นการประชุมบอร์ดบริหารไม่เช่นนั้นเขาคงไม่จำเป็นต้องไปก็ได้
TBC.
***ยังไงดี ดีไม่ดีเม้นท์บอกด้วยน้า ไรท์รู้สึกมันไม่สุดยังไงก็ไม่รู้เอาไว้แก้ตัวใหม่พาร์ทหน้าแล้วกันเนาะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น