[SF] Loving maid [Kookhope] EP.7
"อ้าปากออกซิ" หน้าคมผละออกจากซอกคอหอม เสียงพร่ากระซิบสั่งชิดริมฝีปากเนียนนุ่ม ตาสีนิลจ้องราวกลับจะกลืนกิน
"งืม" อะไรดลใจให้โฮซอกกลายเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายไปซะอย่างนั้น ดวงตาหลับพริ้มปากเล็กเผยออกอย่างรอคอยทั้งที่รู้ความต้องการของอีกฝ่ายว่าจะทำอะไร
ตาคมมองตามปลายลิ้นสีชมพูตาไม่กระพริบ ลำคอแห้งผากรู้สึกเหมือนคนขาดน้ำ กระหายอยากจะดื่มกินน้ำหวานจากปากบางจนแทบอยากจะกระโจนจ้วงเข้าหา แต่ต้องยับยั้งชั่งใจเอาไว้ ลิ้นสากค่อยๆคืบคลานเข้าไปเก็บเกี่ยวความหอมหวาน ปลายลิ้นตวัดปัดป่ายไปทั่วโพรงปากนุ่มอย่างช่ำชองและชำนาญ สร้างความปั่นป่วนให้กับคนไร้เดียงสาได้เป็นอย่างดี
"อื้มมม"
แม้จะดูว่าไม่ประสาแต่ลิ้นเล็กกลับยอมขยับตอบโต้อย่างน่ารัก ทำเอาจองกุกครางต่ำในคำคอออกมาด้วยความพอใจ ลิ้นสากตวัดหลอกล่อจนลิ้นเล็กแลบเลียตามออกมา สองลิ้นรัดเกี่ยวไล่เลียตอบกลับกันไปมาจนน้ำลายสีใสไหลหยาดลงมาตามคางมน
"คุณ จองกะ อื้อ"
"ว่าไงคะ" จ๊วบๆ เสียงกดจูบดังระงมเพราะปากหนายังคงตามติดไม่ยอมถอย ดูดเคล้าเฝ้าเลียจนปากบางแทบจะหลุดติดปากของตัวเองออกมา
"พะ พอได้ แล้ว เดี๋ยวมีคนมานะครับ" โฮซอกบอกเสียงสะท้านไม่รู้ว่าเพราะความเย็นของน้ำหรือเพราะฤทธิ์น้ำมือของจองกุกกันแน่
"อืมห์ ไม่มีหรอกหน่า อ๊าส์" เสียงครางหลุดหนาออกมาอีกครั้ง เมื่อจองกุกยกมือโอบอุ้มสะโพกกลมขึ้นพร้อมกับกดหน้าขาบดเบียดความโป่งนูนเข้ากับอีกคน มือใหญ่จับยกร่างบางขึ้นลงถูไถส่วนกลางลำตัวจนน้ำกระเพื่อม
"งื้ม หยุด พะ พอแล้ว" แขนเรียวเกาะกอดบ่ากว้างเอาไว้อัตโนมัติ
"พอไม่ได้หรอก อยากได้เธอจนจะบ้าตายแล้วคนดี อืมห์" จองกุกเกี่ยวนิ้วเข้ากับขอบกางเกงนอนขาสั้นดึงรั้งจนมันหลุดออกพ้นขาเรียวยาว จากนั้นก็จัดการปลดปล่อยความเป็นชายของตัวเองให้เป็นอิสระจากกางเกงว่ายน้ำ
"อ่ะ!" โฮซอกหวีดร้องออกมาเบาๆด้วยความตระหนกเมื่อโดนอีกฝ่ายจับพลิกให้ยืนหันหลังเข้าหาแนบด้านหน้าเข้ากับขอบสระแทน ความใหญ่โตตั้งตระง่านทักทายก้นกลมจนโฮซอกนึกหวั่นกับขนาดของมัน
ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้หน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกินเล่น ขณะที่อีกมือกำลังสอดใส่ก้านนิ้วเข้าไปเบิกทางรักให้กับตัวเอง จากหนึ่งกลายเป็นสองและสามตามมา สามนิ้วหมุนควงจนรูรักเริ่มเปิดกว้างพอที่แกนกายลำใหญ่จะเข้าไปได้
ปากหยักยังเฝ้าโลมเลียลำคอขาว กดจูบดูดกัดจนขึ้นสีช้ำไม่เว้นแม้แต่ช่วงหลังคอ
"อื้อ คะ คุณ อ่ะ เจ็บ"
"อ่า อย่าเกร็ง ฉันเข้าไม่ได้" ขนาดว่าเบิกทางมาอย่างดีแล้วแต่กลับเข้าไปได้แค่ส่วนหัว อีกคนก็รัดตัวตนเขาจนแทบขยับไม่ได้
"เจ็บ"
"ทนหน่อย" ปลายนิ้วสะกิดหยอกป้านหัวนมเล็กเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
"ซีดส์ ทำไมแน่นแบบนี้"
"อื้อ ผมอึดอัด อ๊า มันแน่นไป" ความเป็นชายลำใหญ่ร้อนผ่าวที่เข้ามาได้จนสำเร็จเริ่มผองขยายเต็มทางรักจนแทบไม่มีช่องว่างให้ขยับ ช่องแคบเต้นตุ๊บๆตอดรัดอย่างห้ามไม่อยู่ จิกเล็บเข้ากับท่อนแขนที่รัดเอวเล็กของตัวเองเอาไว้เพื่อระบายความเจ็บ
แม้จะรู้สึกทรมานแต่จองกุกก็ยอมกดแช่ท่อนลำอวบอ้วนเอาไว้นิ่ง ยังไม่ยอมขยับเพื่อให้อีกคนได้ปรับตัวเข้ากับแกนกายของตัวเองที่บังอาจรุกล้ำเข้าไป
"อื้มห์ อย่าเพิ่งขยับ"
"ผมอึดอัด"
"อย่าดื้อ เดี๋ยวเจ็บ" คนตัวเล็กงอแงพยายามขยับสะโพกจนจองกุกต้องเอ่ยเสียงดุ เขาเองก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากขยับ อยากจับมากระแทกแรงๆเสียด้วยซ้ำแต่ก็กลัวว่าคนที่จะไม่ไหวจะกลายเป็นอีกฝ่ายซะเอง
"คุณจองกุก ขยับซักทีสิครับ" โฮซอกกลายเป็นฝ่ายร้องขออย่างทนไม่ไหว ความอึดอัดทำให้โฮซอกอยากให้อีกคนทำอะไรสักอย่าง
"เธอนี่มันจริงๆ ถ้าเจ็บอย่ามาร้องทีหลังแล้วกัน" สองมือจับเอวคอดไว้มั่นก่อนจะเริ่มขยับถอดถอนกายเข้าออกจังหวะเนิบนาบ ถึงจะอย่างไรจองกุกก็ยังกลัวว่าอีกคนจะเจ็บอยู่ดี
"อ๊า อึกๆ แฮ่กๆ อืม" ความเป็นชายลำใหญ่กดอัดกระแทกเข้าใส่โพรงอุ่นแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ ผืนน้ำกระเพื่อมเป็นคลื่นตามจังหวะแรงโยกใส่ แต่หลังๆดูจะถี่จนจับจังหวะแทบไม่ได้
"อื้อ" เสียงแหบหวานครางประท้วงเมื่อจู่ๆอีกคนก็ถอดถอนท่อนลำออกจนรู้สึกถึงความว่างเปล่าภายใน
"ขึ้นไป" จองกุกจับยกเอวบางขึ้นจากน้ำก่อนจะปีนตามขึ้นมาด้วยความรีบร้อน มือใหญ่คว้าเอาผ้าเช็ดตัวผืนหนาที่พาดอยู่บนเก้าอี้ปูลงบนพื้นข้างขอบสระ จัดการจับร่างบางที่นั่งทำหน้างงไม่รู้อิโหน่อิเหน่นอนราบลงกับผ้าที่ปูเอาไว้
"อ๊ะ จะ จะทำอะไร คุณจอง อ๊าส์" คนด้านบนดูจะไม่สนใจฟังคำถามของโฮซอกเลย สองมือจับขาเรียวยกขึ้นถ่างอ้าออกกว้างให้ตัวเองได้แทรกเข้าไปได้ ปลายหัวบานจดจ่อปากทางแคบถูไถไปมาก่อนจะดันพรวดเข้าไปรวดเดี๋ยวจนสุดลำ
"ชู่ว์ อย่าร้องดังสิคะคนเก่ง" เอวสอบเริ่มขยับทันทีที่เข้ามาได้ กดกระแทกดันเข้าใส่อย่างเร่าร้อน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตับๆ ยิ่งทั้งสองเนื้อตัวเปียกปอนยิ่งส่งผลให้เสียงดังกว่าปรกติ
"ครางเบาๆนะคะ"
"อื้ม" โฮซอกพยักหน้าทั้งที่สมองแทบจะไม่รับรู้อะไรแล้ว แม้แต่ความเขินอายก็แทบจะมลายหายสิ้นเพราะความหลงมัวเมาในรสสวาทที่อีกคนป้อนให้
"เสียวหัวชิบหาย อ๊าส์ คนดี ตอดเก่งมากเลยค่ะ"
"อ้าย อื้อ อึกๆๆ อึบ" โฮซอกพยายามใช้มือปิดกั้นเสียงครางเอาไว้ แต่ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่ให้เสียงเล็ดนั้นลอดออกมา กายเย้ายวนบิดเร้าด้วยความเสียว
"อึ อึกๆ เฮือก อ๊าส์ คุณ เบา อ๊ะ เบาหน่อย ผมอื้ม ไม่ไหว"
"ซี้ดส์ อ๊าส์ เธอเองก็ตอดของฉันแรงจนปวดไปหมด"
"คะ คุณจองกุก แฮ่กๆ อื้ม" จองกุกดึงมือเล็กที่ปิดปากออก โน้มตัวลงประกบจูบปากเล็กด้วยความกระหาย ลิ้นสากกวาดเลียไปทั่วอย่างจาบจ้วงควบคุมตัวเองไม่อยู่ กดจูบดูดดุนลิ้นเล็กจนแก้มตอบเข้าหากัน เสียงจูบปากดังแข่งกับเสียงกดกระแทกด้านล่าง
"อ๊า อาาาาา"
ยิ่งคนใต้ร่างตอดถี่เท่าไหร่จองกุกยิ่งใส่เข้าไปเต็มแรงเท่านั้นจนกายบางเสือกกายตามแรงดัน ยิ่งอีกฝ่ายเด้งเอวสวนท่อนลำขึ้นมาทำเอาจองกุกเผลอสบทคำหยาบออกมา
"Oh Shit! ให้ตายเถอะ ใครสอนให้ทำแบบนี้"
"คุณ แฮ่กๆอ่า ไม่ชอบหรอครับ" โฮซอกถามอย่างสนใจใคร่รู้ ไม่รู้ทำไมถึงอยากจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกพอใจก็ไม่รู้
"ชอบ ชอบสิ อ๊าส์ เอามันส์ชิบหาย อ่าดี ดีมากคนเก่ง เธอจ๋า อืมห์เด้งแบบนั้นแหละ ซีดส์" พอเห็นว่าจองกุกพอใจโฮซอกก็เกร็งหน้าท้องเด้งสะโพกสวนอย่างเอาเป็นเอาตาย
ทั้งสองต่างปรนเปรอให้กันและกันจนหลงลืมสิ่งรอบข้างไปหมด จองกุกไม่สนใจแล้วว่าจะมีใครเกิดตื่นขึ้นมาเห็นหรืออะไร สิ่งที่สนใจมีเพียงแค่คนที่นอนครางอยู่ใต้ร่างเท่านั้น
"อื้มห์ จะแตกแล้ว" บทเพลงรักใกล้ถึงจุดแตกดับ ปลายทางสวรรค์จ่อเข้ามาตรงหน้าเร่งให้เอวหนากระแทกกระทั้นถี่ขึ้น ฝ่ายโฮซอกเองก็ขมิบรูตอดอย่างรู้งาน เอาจริงๆก็ไม่รู้หรอกว่าต้องทำยังไงแต่ที่ทำลงไปเพราะสัญชาตญาณและความรู้สึกบอกล้วนๆ
"แฮ่กๆ อื้อ" ความเสียดเสียวทำให้โฮซอกต้องขบกัดริมฝีปากอิ่มของตัวเองเอาไว้ จิกเล็บเข้ากับท่อนแขนแกร่ง เนื้อตัวแดงเถือกไปหมด
"อื้มห์ อ๊าาา" เสียงคำรามดังขึ้นในลำคอหนา หน้าหล่อบิดเบี้ยวเหยเกเพราะความเสียว กายหนากระตุกถี่ๆก่อนจะปลดปล่อยน้ำคาวออกมาทั้งที่ยังอยู่ในตัวของโฮซอกไม่ยอมถอนออก
"อื้อ" จองกุกไม่ลืมที่จะช่วยปลดปล่อยให้อีกคน ท่อนกายขนาดพอดีถูกกระตุ้นสาวขึ้นลงถี่ๆจนขาเรียวเริ่มอ้ากว้างปลายเท้าจิกเกร็ง
"ฮึกๆ อึก อื้ออ แฮ่กๆๆๆๆ" ความอึดอัดถูกระบายออกมา น้ำขาวขุ่นไหลเปอะเปื้อนลงมาตามมือหนาที่ใจดีทำให้
"คุณ!" ดวงตาปรือปรอยเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายดูดเลียน้ำรักที่ติดไปกับมืออย่างไม่นึกรังเกียจ
"หวาน" ปากดูดนิ้วตัวเองแต่สายตากลับจ้องคนด้านล่างตาเป็นมัน
"คุณอ่า หวานอะไรเล่า" ยังมีหน้ามาพูดบ้าๆอีกโฮซอกอายจนหน้าขึ้นสี
"เดี๋ยววันหลังเธอก็ลองกินของฉันบ้างสิ"
"มัน มันกินได้"
"ได้สิ เขาบอกว่ากินน้ำผัวแล้วจะผิวพรรณดี เอ...เหมือนจะทำให้นมใหญ่ขึ้นด้วยนะ" ไม่พูดเปล่ามือใหญ่ยังลูบไล้ปัดป่ายไปตามเนื้อตัวเนียนนุ่ม
"ผมไม่มีหน้าอกซักหน่อย" โฮซอกปัดมือใหญ่ที่บีบเข้ากับหน้าอกแบนราบของตัวเองออก ดึงเสื้อที่ยังเหลือติดกายอยู่แค่ชิ้นเดียวลงมาปิดเอาไว้อย่างงอนๆ
"หึๆ"
"เอาออกซักทีสิครับ จะคาไว้แบบนี้ทั้งคืนหรือยังไงเล่า" โฮซอกบ่นถึงส่วนที่อีกคนยังเสียบคาเอาไว้ไม่ยอมถอนออกสักที
"คาไว้ได้ไหมล่ะ?"
"ไม่ได้นะ ผม ไม่เอา"
"กางเกงเธออยู่ไหนก็ไม่รู้แล้ว" จองกุกยอมถอนแกนกายออกแต่โดยดีพร้อมกับมองหาชิ้นส่วนที่เขาถอดทิ้งขว้างไปทางไหนก็ไม่รู้ได้ หรือจะจมอยู่ใต้สระก็ไม่รู้เพราะของเขาเองก็ไม่เจอเหมือนกัน
"เพราะคุณคนเดียวเลย"
"ใส่นี้ไปก่อน" ร่างสูงลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำที่เตรียมมาไว้ใส่เองส่งให้กับคนตัวเล็ก
"แล้วคุณ?" โฮซอกมองเสื้อคลุมในมือของอีกคนอย่างรู้สึกเกรงใจ
"ฉันใช้ผ้าเก่าพันไว้ก็พอ"
"ลุกขึ้นมา"
"อ๊ะ" ดีที่จองกุกมือไวคว้าตัวอีกคนเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นคงมีได้ล้มก้นกระแทกพื้นเป็นแน่
"รอบเดียวถึงกับเข่าอ่อนเลยหรอคะ โอ้ย" ฝ่ามือเล็กตีเข้ากับอกแกร่งอย่างนึกโมโห เพราะตัวเองแท้ๆเขาถึงเป็นแบบนี้ยังมีหน้ามาล้อเลียนอีก
"กล้าตีฉันหรอ" ถึงจะถามไปแบบนั้นแต่กลับจัดการใส่เสื้อคลุมให้อย่างเรียบร้อย
"ก็คุณแกล้งผม"
"สงสัยวันนี้ไม่ต้องนอนมันแล้วละมั้ง เด็กดื้อต้องทำโทษ ฟอด" น้ำเสียงฟังดูเจ้าเล่ห์กระซิบบอกกับใบหูเล็กแถมยังขโมยหอมแก้มอิ่มไปด้วยหนึ่งที
"ทะ ทำโทษอะไรกันครับ อ๊ะ" เขียวเรียวยกขึ้นกอดลำคอหนาเอาไว้อัตโนมัติเพราะกลัวตก
"เดี๋ยวก็รู้"
"คุณจองกุก" โฮซอกเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความเหนื่อยใจ แต่ก็ขัดใจไม่ได้ ได้แต่ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายอุ้มเดินลัดเลาะกลับเข้าบ้าน แล้วก็อย่าหวังว่าเขาจะได้กลับห้องไปนอนหลับพักผ่อนให้สบายใจ ดูเหมือนว่าคืนนี้คงต้องยอมตามใจคนเอาแต่ใจทั้งคืนเป็นแน่
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น